หลายๆ ครั้ง ที่เพื่อนๆ ที่แวดล้อมตัวผมและเป็นคนอ่านการ์ตูนเหมือนกันจะมาถามหรือเล่าให้ผมฟังว่าไปอ่านการ์ตูนเรื่องหนึ่งมาแล้วชอบมากๆ บ้างล่ะ
มาถามว่าเคยอ่านการ์ตูนเรื่องหนึ่งหรือยังหรือแนะนำให้ผมอ่านหนังสือการ์ตูนเรื่องหนึ่งโดยมีความมั่นใจว่าผมจะต้องชอบและจะได้เขียนแนะนำลงใน "ชีวิตการ์ตูน" นี้บ้างล่ะ...พอผมได้คุยหรือได้ย้อนถามกลับไปว่าเป็นหนังสือการ์ตูนเรื่องอะไร..!? หลายครั้งหลายคราที่ได้คำตอบกลับมาว่าเป็นพอคเก็ตบุ๊คหนังสือการ์ตูนอาร์ตเนื้อหาดีเรื่อง หัวแตงโม ของ องอาจ ชัยชาญชีพ อย่างที่ผมเคยนำมาแนะนำกันไปแล้วนั่นเอง
ที่ว่าหนังสือการ์ตูน หัวแตงโม เป็นการ์ตูนอาร์ตก็เพราะ... ลายเส้นที่ผู้เขียนอย่าง องอาจ ชัยชาญชีพ นำเสนอออกมานั้นไม่ใช่สไตล์สวยงามแบบการ์ตูนแนวคอมมิค แต่เป็นสไตล์ที่ให้ความสำคัญกับการเล่าเรื่องที่ถ่ายทอดผ่านสตอรี่บอร์ดและบทพูดหรือไดอะล็อกมากกว่าการเขียนลายเส้นให้สวยงาม ซึ่งถ้าจะให้พูดตรงๆ ล่ะก็ถือเป็นส่วนที่มีความสำคัญมากกว่าลายเส้นเสียอีก เพราะเราคงจะได้เห็นการ์ตูนลายเส้นสวยงามแต่กลับตกม้าตายไม่ได้รับความนิยมหรือได้รับความนิยมน้อยกว่าที่ควรกันมาแล้วหลายต่อหลายเรื่อง (ส่วนนี้ขอไม่ยกตัวอย่างนะครับ หาดูหรือสังเกตกันเอาเองดีกว่า) และก็คงจะได้เห็นการ์ตูนลายเส้นธรรมดาหรืออาจจะมีลายเส้นจัดอยู่ในขั้นแย่เสียด้วยซ้ำแต่กลับได้รับความนิยมและได้รับการยอมรับกันมาแล้วหลายเรื่องเช่นเดียวกัน
อาทิ Hesheit ของ วิศุทธิ์ พรนิมิตร ซึ่งเขียนการ์ตูนเหมือนใช้ปากกาลูกลื่นขีดๆ เขียนๆ บนสมุดจดธรรมดาๆ แถมยังใช้การขีดฆ่าแทนการลบส่วนที่ไม่เอาอีกต่างหาก แต่กลับโด่งดังและเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในหมู่นักอ่านหนังสือเด็กแนว วงการการ์ตูนญี่ปุ่นก็มีการ์ตูนลายเส้นติงต๊องที่ถ้าได้เห็นแล้วแทบจะต้องเอามือก่ายหน้าผากหรือกุมขมับพร้อมกับอุทานออกมาว่า "อะไรกันนี่" อย่างการ์ตูนเรื่อง Lucky Man จริงๆ นะจะบอกให้ (ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์ฉบับภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ "Nation Comics") ที่มีผู้อ่านติดตามและชื่นชอบกันเป็นอย่างมากเพื่ออ่านสนุกจนแทบจะลืมสนใจลายเส้น (จริงๆ แล้วลายเส้นที่ออกมาติงต๊องๆ แบบนี้ก็มีที่มานะครับ ถือเป็นความตั้งใจของสำนักพิมพ์และผู้เขียนน่ะครับ) กันไปเลย
ทั้งนี้ก็คงเป็นเพราะหนังสือการ์ตูนลายเส้นสวยงามนั้นถ้าอ่านไม่สนุกแล้วล่ะ... ก็คงไม่ต่างกับภาพนิ่งสวยๆ ดีๆ นี่เอง ในขณะที่การ์ตูนลายเส้นธรรมดาๆ หรือไม่สวยนั้นถ้าหากเขียนสตอรี่บอร์ดได้ดี บทพูดหรือไดอะล็อกอ่านได้อารมณ์และความรู้สึก และอ่านสนุกน่าติดตามมีอะไรให้อ่านและติดได้เยอะกว่า... เช่นเดียวกับเรื่องหัวแตงโมที่นอกจากจะมีคุณสมบัติสตอรี่บอร์ดดีและบทพูดเยี่ยมแล้ว ยังมีเนื้อหาส่วนใหญ่เป็นเชิงปรัชญาความหมายลึกซึ้ง ถ่ายทอดผ่านการมองโลกอย่างเข้าใจของผู้เขียน ทำให้อ่านสนุกได้สาระจนกลายเป็นหนังสือการ์ตูนซีรีส์โปรดของคอหนังสือและคอการ์ตูนหลายๆ คน รวมทั้งตัวผมด้วย
และล่าสุดนี้แฟนๆ หัวแตงโมก็ได้เฮกันอีกครั้งเมื่อได้เห็นหัวแตงโมปรากฏตัวบนปกหนังสือเล่มหนึ่งที่มีชื่อว่า Phenomenon[e] Summer ปรากฏการณ์ธรรมดา ภาคฤดูร้อน ให้ได้อ่านกันแล้ว...
Phenomenon[e] Summer ปรากฏการณ์ธรรมดา ภาคฤดูร้อน เป็นร่วมเล่มผลงานการ์ตูนสั้นของ องอาจ ชัยชาญชีพ ที่ได้ทำการรวบรวมจากที่มาที่แตกต่างกันมาไว้ด้วยกัน โดยแต่ละเรื่องถ่ายทอดออกมาหลากหลายอารมณ์ความรู้สึก อีกทั้งบางเรื่องยังเชื่อมต่อกันด้วยอะไรบางอย่างที่มีชั้นเชิงในการเล่าและนำเสนอได้น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง บางเรื่องเชื่อมต่อกับอีกเรื่องหนึ่งแต่เป็นคนละด้านกัน แต่บางเรื่องนั้นเชื่อมต่อและเล่าผ่านหลายๆ ตอนด้วยมุมมองและอารมณ์ที่แตกต่างกันแบบสุดๆ ซึ่งใจจริงผมอยากจะเล่าให้ผู้อ่านได้เข้าใจและเห็นภาพในสิ่งที่ผมกำลังอธิบายอยู่นี้เหลือเกิน
แต่ด้วยความที่การเก็บเกี่ยวความสนุกและความหมายในการอ่าน "Phenomenon[e] Summer ปรากฏการณ์ธรรมดา ภาคฤดูร้อน" นั้นอยู่ที่การสังเกตรายละเอียดเรื่องในขณะที่อ่านด้วย ผมจึงตั้งใจไม่เล่าถึงอะไรที่จะทำให้ผู้อ่านเสียอรรถรสในการอ่านแม้เพียงนิด
เรื่องสั้นและการ์ตูนสั้นส่วนใหญ่ใน Phenomenon[e] Summer นั้นจะจบลงในตอนหรือจบลงภายในเล่มแทบทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น เรื่องสั้นมาก หรือแม้แต่เรื่องสั้นจุ๊ดจู๋ จะมีก็แต่เรื่อง "ท่านเพนกวินแห่งโป๊ะโกะ ภาคแรก (Penguin of King Part I)" เท่านั้นที่จบภาคแรกหรือภาค 1 ลงแล้วไม่มีภาค 2 ให้ได้อ่านในเล่มเดียวกัน (อ่านสนุกและอยากจะรู้บทสรุปของเรื่องจริงๆ) เห็นทีคงต้องรอ Phenomenon[e] ปรากฏการณ์ธรรมดา ภาคฤดูอื่นต่อไปล่ะครับ...
คอหนังสือหรือคอการ์ตูนอาร์ตทั้งหลายอย่าพลาดนะครับ... ผมว่าน้อยคนมากจริงๆ ที่จะเขียนการ์ตูนได้อย่างนี้..!!
Tags : ชีวิตการ์ตูน • ประสพโชค จันทรมงคล • Phenomenon[e] Summer • ปรากฏการณ์ธรรมดา ภาคฤดูร้อน
